Zuid-Argentinië

Met harde knallen breken grote stukken ijs af

Stukken ijs knallen van de gletsjers in Los Glaciares. En het blijft maar waaien. De pinguïns en walvissen deert het klimaat in Zuid-Argentinië niet. En ook de bevers zijn erg actief in Vuurland. Na een bezoek aan natuurparken rond de meest zuidelijke stad ter wereld is het wel wennen aan de herrie en drukte van Buenos Aires.

Reisverslag en foto's: Eric van der Pol & Marian Robbe

Het uitzicht onderweg naar El Chaltén begint redelijk snel te vervelen, eindeloze vlakten met wat plukken dor gras. Na het vervangen van een lekke band van de bus rijden we verder.

Het weer is zoals bijna alle afgelopen dagen, toen we door Chili reisden, zonnig maar zeer winderig. El Chaltén is een gehucht dat voor toeristen dienst doet als vertrekpunt voor wandelingen door het Nationaal Park Los Glaciares.

De eerste dag maken we een wandeling naar het Basecamp van de berg Cerro Torre. Door de bewolking is de top van de Cerro Torre niet te zien. Na een paar uur stevig doorlopen en de nodige pauzes bereiken we een gletsjermeer.

Het waait hier zo hard dat we niet naar de gletsjer kunnen lopen, daarom lopen we terug naar het basecamp.

Daarna lopen we een stuk dezelfde route terug om vervolgens weer via een afdaling bij El Chaltén uit te komen.

Vandaag worden we met een busje naar de Rio Blanco gereden. Vandaar uit lopen we naar het basiskamp van Cerro FitzRoy. Het weer is ons tamelijk goed gezind, veel zon maar ook veel wind. Onderweg komen we loslopende paarden tegen en raken vervolgens de weg kwijt. Het te volgen pad hebben we na een half uurtje lopen weer teruggevonden.

Onderweg lopen we door bossen en hebben we uitzicht op verschillende gletsjers.

Na in het basiskamp gepicknickt te hebben, worden we overvallen door een enorme regenbui. Het waait daarbij ook hard, zodat het horizontaal regent.

De steile beklimming naar een uitzichtpunt zo'n 400 meter hoger laten we voor wat het is, het weer is bar en boos.

Als we na weer zo'n 20 km lopen bij onze hosteria aankomen, zijn we doornat.

De laatste ochtend in El Chaltén maken we een korte wandeling, slechts zo'n 2 km, naar een waterval.

Het zonnetje schijnt en het is windstil. Bij de waterval blijven we een tijdje heerlijk van de zon genieten.

El Calafate

De gletsjer Perito Moreno is zo'n 60 meter hoog

's Middags rijden we met de bus naar El Calafate. Bij het vertrek hebben we eindelijk een uitzicht op Mount FitzRoy; de top nog in nevelen gehuld.

De wegen zijn niet geasfalteerd, soms worden we door elkaar geschud. Het uitzicht vergoedt echter alles. Een aantal meren met turkoois-kleurig water, veel groen en soms hoge bergen.

Vroeg op en onderweg naar de Perito Moreno. Deze gletsjer is zo'n 60 meter hoog. Onderweg stoppen we bij de ingang van het Nationale Park, met daar een uitzicht op een mooi meer. Wel waait het ook hier weer hard.

Bij de gletsjer maken we eerst een rondvaart met een bootje. Wat in Chili niet gebeurde, gebeurt hier wel. Regelmatig horen we harde knallen van het verschuivende ijs en zien we grote stukken afbreken en in het water terecht komen.

Zo dichtbij als bij de Grey gletsjer in Chili mogen we niet komen, het is te gevaarlijk, voor het geval er grote stukken ijs afbreken. In het verleden is daarbij een aantal mensen omgekomen.

De gletsjer komt uit in een meer, maar periodiek bereikt een stuk van de gletsjer de overkant, waardoor het meer in twee delen gesplitst wordt. Hierdoor stijgt het waterniveau in het meer aan de linkerzijde enorm, het water kan door de gletsjer niet naar het rechtergelegen meer stromen.

Het grootste niveauverschil ooit gemeten is 24 meter, daarna zorgt de druk van het water dat het ijs van de gletsjer gedeeltelijk instort, en de afvoer van het water naar het rechtermeer weer mogelijk is.

Na de rondvaart picknicken we in het park, een chimango (roofvogel) is bijzonder nieuwsgierig en vindt het wel goed als wij hem voeren. In het park zijn diverse wandelroutes uitgezet, zodat we de gletsjer van alle kanten kunnen bekijken.

Het uitzicht blijft indrukwekkend en zodra er weer wat knallen te horen zijn, rent iedereen naar die plek om te zien hoe grote brokken ijs in het water verdwijnen.

's Avonds eten we bij Don Diego de la Noche. De eigenaar neemt de gitaar ter hand en zingt een aantal liedjes uit de omgeving.

De laatste ochtend in Calafate besteden we aan winkelen. Er zijn veel winkels met allerlei mooie fotoboeken en videobanden van La Ruptara del Glaciar ('het breken van de gletsjer').

Ushuaia

De pinguïns komen nieuwsgierig aangewaggeld

's Middags vliegen we naar Ushaia, de meest zuidelijk gelegen stad ter wereld. Helaas is het erg bewolkt, dus valt er weinig van het uitzicht te genieten. Als we aankomen regent het zelfs.

De stad lijkt een beetje op een wintersportplaats. Heuvelachtig en veel gebouwen van hout. Toch is de sfeer compleet anders.

We kopen een warme muts en lopen richting haven en komen daar een groot bord tegen met daarop de mededeling dat we ons echt aan het einde van de wereld bevinden. Vanuit deze haven vertrekken de expeditieschepen naar Antartica. Langs de straat zijn ook regelmatig wegwijzers te zien met de afstand naar ver weg gelegen oorden. De Noordpool is meer dan 17.000 km ver.

De volgende ochtend vertrekken we met de boot door het Beagle Kanaal, genoemd naar de boot waarmee Darwin Zuid-Amerika verkende (hoewel Darwin meer aan land dan op de boot was, aangezien hij veel last van zeeziekte had).

De catamaran zet er behoorlijk vaart in. Na een tijdje wordt de boot stil gelegd bij een eiland waar veel aalscholvers en zeerobben te zien zijn. Beide soorten blijven rustig zitten terwijl iedereen zijn fotorolletje vol schiet.

Het weer is ook vandaag niet echt best, veel wind, koud en soms regent het. Op de boot zitten we echter binnen en droog. Onderweg liggen we een aantal keren stil, er zijn wat problemen met de motor. Na de lunch is het de bedoeling dat we een eiland met pinguïns bezoeken.

Zodra het eiland in zicht komt, loopt iedereen naar buiten om de beste plaatjes te kunnen schieten. Terwijl we buiten staan, komt het eiland wel erg snel naderbij. Even later strandt de boot. De pinguïns vinden dit bijzonder vermakelijk. Ze komen nieuwsgierig aangewaggeld en bestuderen ons goed.

Op het eiland broeden twee soorten pinguïns. De Magelhaen-pinguïn (of Patagonië pinguïn) en de Gentoo pinguïns. Beide soorten komen hier aan land om eieren te leggen, uit de te broeden en de jongen vet te mesten, zodat zij met de komst van de winter de zee op kunnen. De Magelhaen-pinguïn maakt een hol waarin het ei gelegd en uitgebroed wordt. De Gentoo maakt een nestje van steentjes en dergelijke.

Na verloop van tijd zijn de pinguïns ons wel beu, maar wij kunnen niet weg, omdat de motor van de boot niet meer in de achteruitstand kan. Gelukkig komt er vrij snel een sleepboot om ons te verslepen naar Estancia Halberton. Dit is één van de oudste boerderijen (met een bijzonder grote oppervlakte en vroeger heel veel schapen) van Argentinië. Hier waaien we ongeveer uit onze schoenen.

We krijgen een rondleiding door de tuin, waarin veel inheemse, maar ook uitheemse plantensoorten staan. We bezoeken nog een klein museum van in de regio voorkomende zeezoogdieren en vogels.

Aan het eind van dag worden we met een bus terug naar Ushaia gebracht, waar het vandaag zelfs gesneeuwd heeft, en bereiden ons voor op weer dag lopen.

Tierra del Fuego (Vuurland)

Op verschillende plekken zijn bevers flink bezig geweest

Vandaag verkennen we onder leiding van onze gids, Marcello, het Nationale Park Tierra del Fuego (Vuurland). Na een stevige wandeling bereiken we een punt met uitzicht op het Beagle Kanaal en de eilandjes.

Onderweg komen we een aantal plekken tegen waar bevers flink bezig zijn geweest, omgeknaagde bomen, door bevers aangelegde dammen en een flink aantal bomen dat onder water staat en zal afsterven.

Als we op het strand aankomen, begint de zon te schijnen en zoeken we een lekker plekje om te picknicken. Het uitzicht is ook hier weer fantastisch, blauwe lucht, eilandjes in het water.

Marcello heeft voor ons een lunch bereid die met luid gejuich ontvangen wordt. Een grote bak rauwkost met een lekker wit broodje. We missen hier de groenten en rauwkost wel. Het diner bestaat meestal uit een groot stuk vlees of vis, aangekleed met wat tomaatjes, maar daar moeten we het, wat betreft het groenvoer, wel mee doen.

Tijdens de lunch betrekt de lucht. Als we terug naar de bus lopen vallen er onderweg wat verdwaalde sneeuwvlokken. Met de bus rijden we naar een plek waar een korte wandeling is uitgezet naar de Lapataia Baai.

Hier zien we veel vogels en komen we op de plek waar de Panamerican Highway eindigt. Zo'n 17.000 km lang loopt deze weg vanuit Alaska naar het zuidelijkste puntje van Argentinië.

De ochtend brengen we slenterend door in Ushaia en we kopen een oude landkaart van Vuurland (Tierra del Fuego). In de middag vliegen we naar Trelew om vandaar naar Puerto Madryn te rijden.

Peninsula Valdez

Walvissen, zeeolifanten, zeeleeuwen en pinguïns

De eerste dag op Peninsula Valdez rijden we naar Puerto Pyramides en gaan met een boot het water op. Hier komen deze tijd van het jaar veel walvissen (zuidkapers) met jongen voor.

Vrij snel zien we het eerste vrouwtje, maar omdat ze van ons weg zwemt en we hier niet zijn om de dieren op te jagen, gaan we op zoek naar een andere walvis. Snel daarna komen we een moeder met een jong tegen. Beide blijven rustig in de buurt van de boot en zwemmen zelfs onder de boot door.

Daarna bezoeken we een zeeolifanten-kolonie. Hier zijn wat paden uitgezet, zodat we deze kolossen goed kunnen bekijken zonder hen te storen. Ook hier alleen maar vrouwtjes met jongen en wat jonge mannetjes. De volwassen mannetjes zijn alweer op zee.

We blijven ruim een uur naar deze grote beesten te kijken. Daarna rijden we naar een kolonie zeeleeuwen. Hier blijven we op grote afstand. Omdat de beesten bovendien in de schaduw liggen, zijn ze niet goed te observeren.

De volgende dag rijden we naar Punto Tombo. Hier huist een grote pinguïnkolonie. De pinguïns zijn gewend aan bezoekers en hebben geen last van ons. Hier zitten bijna alleen maar Magelhaen-pinguïns, maar er is ook een verdwaalde koningspinguïn.

De pinguïns zijn druk bezig met het uitbroeden van de eieren en bij een aantal nesten klinkt een heftig gepiep. Daar bedelen de jongen bij de ouders om eten.

Het is hier een komen en gaan van pinguïns, de ene groep gaat naar zee om voor eten voor de jongen te zorgen en andere groep komt net terug met het buikje rond. Hier blijven we, ondanks de wind die toch weer is opgestoken, een hele tijd zitten.

's Middags bezoeken we in Trelew het Paleontologisch museum. Hier zien we de dieren die hier heel lang geleden voorkwamen, zoals dinosaurussen. Het museum is erg informatief en modern ingericht.

Buenos Aires

De Avenida 9 de Julio oversteken is een hels karwei

Vandaag vliegen we naar Buenos Aires. In de hoofdstad moeten we wennen aan al die herrie en drukte. Het weer blijft ons vriendelijk gezind. Onbewolkt en rond de 25 graden.

Ons hotel ligt aan de Avenida 9 de Julio, de verkeersader van Buenos Aires, die dwars door de hoofdstad loopt en maar liefst negen banen breed is. Het oversteken is hier een hels karwei.

We lopen naar de het Plaza de Mayo. Bekend van het Casa Rosada en van de Dwaze Moeders. De Dwaze Moeders zijn er vandaag niet, maar we kunnen wel genieten van het uitzicht op het Casa Rosada, van waaruit Evita Peron het volk toesprak.

Daarna lopen we via de Avenida de Mayo naar het Plaza de Congreso. Hier staat het congresgebouw, het lijkt een replica van het Capitool in Washington.

De rest van de middag slenteren we door de straten van de binnenstad en kopen bij een boekhandel op de Calle Florida een mooi fotoboek over Argentinië. Langs de straten zien we veel oude, historische gebouwen; de bouwstijl doet erg Europees aan.

De volgende ochtend lopen we nogmaals over de Avenida de Mayo en drinken koffie bij Cafe Tortoni. Hier kwamen vroeger veel beroemde Argentijnen zoals de dichter Borges. Er komen trouwens ook tegenwoordig nog veel bekende mensen. Er hangen foto's van het bezoek van Hilary Clinton.

Eric van der Pol & Marian Robbe begonnen hun reis in Chili
Reizigers informeren reizigers
Hopelijk vind je dit reisverslag inspirerend en behulpzaam bij het voorbereiden van je vakantie. Alle reisverslagen op deze site zijn geschreven door reizigers zoals jij en ik. Draag een steentje bij en maak ook een verslag van jouw reizen. We mailen je graag wat tips & aanwijzingen voor het schrijven van een reisverslag voor Anders Reizen.
Anders Reizen Nieuwsbrief
Voortdurend worden nieuwe reisverslagen aan het reismagazine toegevoegd.
Blijf op de hoogte en abonneer je op de gratis Anders Reizen Nieuwsbrief
Djoser
NRV Holiday sawadee
Anders Reizen - Vakantie buiten de gebaande paden

Reisverslagen Argentinië | Vakantie Argentinië boeken