Zanzibar

Het slaven- en specerijeneiland

Op het voormalige slaveneiland Zanzibar tref je zowel specerijen- plantages als witte stranden en wuivende palmen. Hoofdstad Stone Town komt pas tot leven als het donker is. Aansluitend volgt op het vasteland van Tanzania een ontmoeting met Masai-krijgers en een safari naar het Manyara-meer, de Ngorogoro-vulkaan en de Serengeti steppe waar olifanten, giraffes, cheetahs, leeuwen en antilopen leven.

Reisverslag en foto's: Harold Osterloh

Enkele uren na het vertrek uit Dar es Salaam meert de boot af in het haventje van Stone Town, het hoofdstadje van Zanzibar. We worden door een doolhof van loodsen en weggetjes naar de douane geleid, waar de nodige formaliteiten uitgevoerd moeten worden. Ook wordt gecontroleerd of we zijn ingeënt tegen de gele koorts (je moet het gele boekje dus meenemen).

Meteen na het passeren van de douane valt al op waarom dit eiland 'spice island' genoemd wordt. Slenterend door het doolhof van straatjes ruik je voortdurend de geur van exotische kruiden en specerijen. Met de geur van houtskool en de gebeden vanaf de minaretten waan je je in een sprookje uit 1001 nacht.

 

Het stadje is relatief klein, met aan de ene kant de zee en het Arabische fort en aan de andere kant Creek Road. Toch lukt het ons ook na langere tijd nog steeds niet om zonder te verdwalen een rondje te lopen. Het doolhof van nauwe straatjes met aan weerszijden hoge, merendeels victoriaanse huizen leidt ons telkens een andere kant op.

's Avonds eten we meestal op de lokale markt, waar zodra de zon onder is gegaan een krioelende menigte tot leven komt. In grote pannen en woks die op vuren staan te pruttellen worden de heerlijkste gerechten klaargemaakt. Je kunt hier verse vis eten die je zelf op een barbeque legt of een keuze maken uit de diverse soorten gevulde deeghapjes (Zanzibar pizza) of de spiezen met vlees.

Als drank nemen we suikerrietsap, wat ter plekke uit het riet wordt geperst en vervolgens op smaak gemaakt met verse gember. Zittend op de grond aan de zee, bij het licht van olielampen en houtvuur, smaakt een 'spice coffee' om het geheel te beëindigen het lekkerst.

Specerijentocht

Peper, gember, vanille, kardamom en nootmuskaat

Er worden veel 'spice tours' aangeboden over het specerijen-eiland. Tijdens zo'n tocht krijg je te zien wat er zoal wordt verbouwd op de vele plantages die Zanzibar rijk is: kruiden en specerijen, zoals peper, gember, vanille, kardamom en nootmuskaat, maar ook citrusvruchten. Je kunt alles proeven er er wordt ook uitgelegd hoe een en ander in gerechten wordt verwerkt.

Een goede tocht duurt een hele dag en voorziet je van een middagmaal in een lokaal dorpje. In groepjes van zo'n tien man tuf je dan in een busje een dag rond. Meestal wordt ook de slavengrot Mangapwani aangedaan. Ook nadat de slavenhandel na een verdrag tussen de Engelsen en Sultan Barghash in 1873 verboden was werden hier nog lange tijd slaven verhandeld door de inlanders.

Op eigen gelegenheid kun je ook nog de kerkers aan Creek Road in Stone Town bezichtigen, waar de slaven ondergebracht werden voordat ze vaak meer dood dan levend op de markt werden verkocht.

 

Een andere dagtocht voert ons naar het voor de kust gelegen Prison Island. Er liggen gevangenissen, die nooit gebruikt zijn. Het eiland deed dienst als gevangenis voor opstandige slaven in de tijd dat de slavenhandel zegevierde.

Met een kleine houten boot word je 's ochtends naar het eiland gebracht. Je kunt er snorkelen of gewoon wat rondstruinen. Er leven gigantische landschilpadden, die je echt overal op het eiland tegenkomt.

De oostkust

Parelwitte stranden en wuivende palmbomen

De oostkust van Zanzibar, met zijn parelwitte stranden en wuivende palmbomen, is op meerdere manieren te bereiken. Per bus, per privé-taxi of met een gehuurde auto. We kiezen voor het laatste, omdat je dan niet met al je bagage hoeft te zoeken naar het voor jou interesantste plekje.

Zanzibar blijkt echter uitermate slecht per auto te verkennen. Als je al van wegen kunt spreken, zijn deze zo slecht dat je de meeste tijd doorbrengt met het vermijden van kuilen en stenen. Onze auto staat dan ook de meeste tijd stil. Daarbij komt dat de kwaliteit van de meeste auto's dusdanig slecht is dat je maar moet hopen dat je nergens in de bush vast komt te zitten.

Als we het eiland zijn over gestoken komen we aan in het plaatsje Bweju, waar we de hele kustlijn kunnen afzoeken naar de geschiktste plek. Er zijn luxe en minder luxe huisjes te huur in alle mogelijke prijsklassen, met of zonder elektra, douche, airconditioning of fan. Wij vinden ons paradijselijke plekje op Paradise Beach in een huisje zonder elektriciteit maar met stromend water en een (koude) douche. 's Avonds wordt voor ons huisje een olielamp neergezet, waardoor het behelpen verandert in een romantische gebeurtenis. De lange wandelingen, met ons olielampje, over het strand onder een met sterren bezaaide hemel zal ik niet snel vergeten.

Wat eten betreft ben je hier aangewezen op de plek waar je verblijft. Er is verder niets in de verre omgeving en als er wel iets is dan is er zeker geen eten voorhanden. 's Middags geef je al op of je thuis bent voor het diner. Het is dan eten wat de pot schaft, meestal op diverse manieren klaar gemaakte vis. En maar twee soorten: grote en kleine.

Eenmaal doen we 's middags een restaurantje aan. Vanuit de verte zien ze ons al aankomen. Snel wordt het vuur aangemaakt, het stof van de tafel geveegd en de radio tevoorschijn gehaald. Nadat wij ons eten hebben besteld stapt de waard op zijn fiets om in het nabije dorp de inkopen voor onze maaltijd te gaan doen.

De oostkust blinkt niet uit wat het aanbod aan activiteiten betreft. Toch vervelen we ons er geen dag. Langs het strand kan je zwemmen, snorkelen en duiken. Er zijn diversen duikscholen langs de kust.

Halverwege het eiland ligt het Jozani Forest. Daar zijn georganiseerde wandelingen te maken en je kunt er de Red Colobus Monkey bekijken, een apensoort die alleen nog maar op Zanzibar leeft.

Ook ligt er het Zala Park, een dierentuin met alleen maar slangen en andere reptielen. Een jongen leidt ons rond en vraagt bij elk reptiel (waaronder een zes meter lange wurgslang) of we het even vast willen houden.

Een stukje verder naar het zuiden ligt Kizimkaze, een kustplaatsje waar je kunt zwemmen met de dolfijnen. De lokale bevolking organiseert boottripjes naar de dieren, die er natuurlijk niet altijd zijn.

Tanzania Safari

Olifanten en hyena's lopen dwars tussen de tenten door

Zanzibar word meestal aangedaan door reizigers die eerst in Tanzania een safari hebben gemaakt en daarna eens lekker uit willen rusten. Wij doen het precies andersom.

Het vertrekpunt voor de meeste safari's op het vasteland van Tanzania is het plaatsje Arusha, op zo'n 35 kilometer van de Kilimajaro.

Vanuit Dar es Salaam vertrekken dagelijks bussen voor een dodemansrit van zo'n 6-10 uur. De vaak krakkemikkige bussen rijden de lange tocht achter elkaar, met meestal maar een of twee stops onderweg. Het is zaak hier geen geld op te bezuinigen en de meest luxe bus die je kunt vinden te nemen (het kost toch al niks).

Natuurlijk kun je ook van Dar naar Kilimanjaro vliegen of zelfs op een lokale landingsbaan in Arusha landen. Het plaatsje op zich is niet al te groot, direkt bij aankomst zijn er de bekende mannetjes die je weer van alles willen verkopen: safari's, souvenirs en noem maar op. Ga rustig te werk, luister aandachtig en vergelijk dan de prijzen nog maar eens. Vaak zitten er honderden euros verschil in de prijs voor een safari.

 

Natuurlijk is niet iedere safari hetzelfde. Wij kiezen voor een luxe safari en overnachten in lodges in plaats van in tenten. Het verschil in prijs is zo'n 40 euro per persoon per dag, maar daarvoor hebben we dan ook wel iedere dag water en een heerlijk diner en bed.

De kampeerterreinen zijn vaak niet meer dan een open plek op de Serengeti-steppe, wilde dieren zoals olifanten en hyena's lopen dwars tussen de tenten door. En er zijn geen of weinig sanitaire voorzieningen, dus ook geen water. Als je van echt avontuur houdt en niet vies bent van een beetje afzien dan is dit uiteraard een optie.

Masai-krijgers

Tot de tanden bewapend met speren en messen

Wij gaan op een vierdaagse safari door de gebieden rond het Manyara-meer, de Ngorogoro-vulkaan en de Serengeti steppe.

Onderweg zien we gevaarlijk uitziende Masai, tot de tanden bewapend met speren en messen. En natuurlijk het nodige wild. Afhankelijk van welke periode waarin je reist (de natte of de droge periode) zie je veel of minder veel wild.

Op de Serengeti kun je een ballonvlucht maken. Helaas is dit voor de meesten onder ons een niet te betalen aangelegenheid. De ballonsafari eindigt op de Serengeti met een champagne-ontbijt (soms ook voor de wilde dieren). Wij houden het op een koffie-ontbijt, met de wilde dieren op veilige afstand maar toch nog steeds open en bloot.

 

Het einde van de safari en voor mij tevens het hoogtepunt is de Ngorogoro-krater. Onze lodge is bovenop de kraterwand gebouwd en we hebben een adembenemend uitzicht op het wild, zo'n 500 meter beneden ons in de krater. Grote roze vlekken in het water verraden de aanwezigheid van honderden flamingo's.

 

Met de 4wheel-drive dalen we af in de krater, waarin gnoes, olifanten, leeuwen, zebra's, buffels, nijlpaarden en menig ander wild leeft. Daarna volgt de rit terug naar Arusha, voor onze kamperende medepasagiers is het de weg terug richting warme douches en lekkere bedden. Voor ons allemaal het einde van een nooit te vergeten vakantie.

 

Reizigers informeren reizigers
Hopelijk vind je dit reisverslag inspirerend en behulpzaam bij het voorbereiden van je vakantie. Alle reisverslagen op deze site zijn geschreven door reizigers zoals jij en ik. Draag een steentje bij en maak ook een verslag van jouw reizen. We mailen je graag wat tips & aanwijzingen voor het schrijven van een reisverslag voor Anders Reizen.
Anders Reizen Nieuwsbrief
Voortdurend worden nieuwe reisverslagen aan het reismagazine toegevoegd.
Blijf op de hoogte en abonneer je op de gratis Anders Reizen Nieuwsbrief
Djoser
Anders Reizen - Vakantie buiten de gebaande paden

Reisverslagen Tanzania | Vakantie Tanzania boeken